Stopa referencyjna NBP

Stopa referencyjna wyznacza rentowność 7-dniowych bonów pieniężnych NBP emitowanych w operacjach otwartego rynku. Przez to oddziałuje na krótkoterminowe stawki rynku międzybankowego (POLSTR, WIBOR), a pośrednio na oprocentowanie kredytów i depozytów. Stopy NBP ustala Rada Polityki Pieniężnej: prezes NBP jako przewodniczący oraz 9 członków powoływanych w równych częściach przez Prezydenta RP, Sejm i Senat na 6-letnią kadencję. Celem polityki pieniężnej NBP jest inflacja CPI na poziomie 2,5% z symetrycznym przedziałem odchyleń ±1 pkt proc.

Stopa lombardowa i depozytowa tworzą korytarz ±0,50 pkt proc. wokół stopy referencyjnej. Od stopy referencyjnej zależą limity odsetek w Kodeksie cywilnym. Odsetki maksymalne (art. 359 § 2¹ k.c.) to dwukrotność sumy stopy referencyjnej i 3,5 pkt proc., czyli 14,50% rocznie. Ustawowe odsetki za opóźnienie (art. 481 § 1¹ k.c.) to suma stopy referencyjnej i 5,5 pkt proc., czyli 9,25%. Maksymalne odsetki za opóźnienie to ich dwukrotność, czyli 18,50%.