Rada Polityki Pieniężnej (RPP)

Rada Polityki Pieniężnej (RPP) jest organem NBP działającym na podstawie art. 227 Konstytucji RP oraz ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim. W jej skład wchodzą Prezes NBP jako przewodniczący oraz dziewięciu członków powoływanych w równej liczbie, po trzech, przez Prezydenta RP, Sejm i Senat spośród osób wyróżniających się wiedzą z zakresu finansów. Kadencja członka Rady wynosi 6 lat, a funkcję tę można pełnić tylko jedną kadencję (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o NBP).

Zadania Rady wymienia art. 12 ustawy o NBP: ustalanie corocznych założeń polityki pieniężnej i przedkładanie ich do wiadomości Sejmowi, ustalanie wysokości stóp procentowych NBP, określanie stóp rezerwy obowiązkowej banków i jej oprocentowania, zatwierdzanie planu finansowego NBP oraz dokonywanie ocen działalności Zarządu NBP. Ustalenia zapadają w formie uchwał, podejmowanych większością głosów przy obecności co najmniej pięciu członków Rady, w tym przewodniczącego (art. 13 ust. 7). Posiedzenia zwołuje przewodniczący co najmniej raz w miesiącu, a ich harmonogram NBP publikuje z wyprzedzeniem na kolejny rok. Po posiedzeniu decyzyjnym ukazuje się komunikat prasowy, następnie opis dyskusji oraz wyniki imiennych głosowań.

Stan na 20 września 2026 r.; na posiedzeniu 9 września 2026 r. Rada pozostawiła stopy bez zmian. Cel inflacyjny określony w założeniach polityki pieniężnej wynosi 2,5% z przedziałem odchyleń ±1 punktu procentowego, a wskaźnik CPI w sierpniu 2026 r. wzrósł o 3,4% rok do roku (GUS).

Od stopy referencyjnej zależą limity odsetek w Kodeksie cywilnym. Odsetki maksymalne stanowią dwukrotność sumy stopy referencyjnej i 3,5 punktu procentowego, czyli 14,50% w skali roku (art. 359 § 2¹ k.c.), a maksymalne odsetki za opóźnienie dwukrotność sumy stopy referencyjnej i 5,5 punktu procentowego, czyli 18,50% w skali roku (art. 481 § 2¹ k.c.).

Źródła: Konstytucja RP, ustawa o Narodowym Banku Polskim, Kodeks cywilny, komunikaty RPP.