SWIFT/BIC

SWIFT (Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication) to spółdzielnia prawa belgijskiego założona w 1973 r., z siedzibą w Belgii, prowadząca sieć wymiany komunikatów finansowych. BIC (Business Identifier Code) to kod według normy ISO 9362, nadawany przez SWIFT jako organ rejestracyjny normy. Potoczne określenie „kod SWIFT” odnosi się do BIC, choć SWIFT jest organizacją i siecią, a BIC standardem identyfikacji. Do sieci przyłączonych jest ponad 11 500 instytucji w ponad 220 krajach i terytoriach, a średnia dobowa liczba komunikatów FIN przekracza 53 mln (dane SWIFT, stan na 18 września 2026 r.).

Struktura kodu według ISO 9362:

• 4 znaki alfanumeryczne: identyfikator instytucji;
• 2 litery: kod kraju według ISO 3166-1;
• 2 znaki alfanumeryczne: kod lokalizacji;
• 3 znaki opcjonalnie: kod jednostki lub oddziału, przy czym XXX oznacza centralę.

Wersja podstawowa ma 8 znaków, wersja z kodem oddziału 11 znaków. Przykład: BPKOPLPW to kod PKO Banku Polskiego, a BPKOPLPWXXX to jego zapis jedenastoznakowy. Rozwinięcie kolejnych części tego kodu: BPKO oznacza instytucję, PL kraj, PW lokalizację.

BIC wskazuje instytucję, IBAN wskazuje konkretny rachunek. W przelewie realizowanym w sieci SWIFT, czyli poza obszarem SEPA lub w walucie innej niż euro, zleceniodawca podaje oba elementy. W przelewach w euro w ramach SEPA kod BIC nie jest wymagany: art. 5 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 zakazuje dostawcom usług płatniczych żądania BIC od użytkownika, od 1 lutego 2014 r. dla transakcji krajowych i od 1 lutego 2016 r. dla transgranicznych.

W rozliczeniach krajowych w złotych BIC nie jest używany. Przelewy przechodzą przez system Elixir lub Express Elixir prowadzony przez Krajową Izbę Rozliczeniową, a bank odbiorcy identyfikuje ośmiocyfrowy numer rozliczeniowy zawarty w numerze rachunku.

Źródła: ISO 9362, ISO 3166-1, rozporządzenie (UE) nr 260/2012, materiały informacyjne SWIFT.