IBAN

IBAN (International Bank Account Number) opisuje norma ISO 13616. Rejestr formatów krajowych prowadzi SWIFT jako organ rejestracyjny normy. Maksymalna długość IBAN wynosi 34 znaki: dwuliterowy kod kraju według ISO 3166, dwie cyfry kontrolne oraz do 30 znaków krajowego numeru rachunku (BBAN). Cyfry kontrolne wylicza się algorytmem MOD 97-10 według ISO/IEC 7064: po przeniesieniu czterech pierwszych znaków na koniec i zamianie liter na liczby reszta z dzielenia przez 97 dla poprawnego numeru wynosi 1.

Polskim odpowiednikiem BBAN jest NRB. Strukturę NRB określa zarządzenie nr 15/2010 Prezesa NBP z 15 lipca 2010 r. w sprawie sposobu numeracji banków i rachunków bankowych, obowiązujące od 2 sierpnia 2010 r., oraz Polska Norma PN-F-01102. NRB ma postać 2n(8n16n): dwie cyfry kontrolne, osiem cyfr numeru rozliczeniowego jednostki organizacyjnej banku i szesnaście cyfr numeru rachunku klienta, razem 26 cyfr. IBAN powstaje przez dodanie do NRB prefiksu PL.

Długość IBAN jest stała w obrębie kraju, ale różni się między krajami:

Przykład poprawnego numeru: PL61 1090 1014 0000 0712 1981 2874. Po przestawieniu znaków i przeliczeniu algorytmem MOD 97-10 reszta wynosi 1, co potwierdza poprawność zapisu. Odstępy stosuje się wyłącznie w zapisie drukowanym, w komunikatach płatniczych numer przekazuje się bez spacji.

W przelewach w euro w ramach SEPA sam IBAN wystarcza do wskazania rachunku. Zgodnie z art. 5 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 dostawca usług płatniczych nie może wymagać podania kodu BIC: od 1 lutego 2014 r. dla transakcji krajowych i od 1 lutego 2016 r. dla transgranicznych. Rozporządzenie (UE) 2024/886 wprowadziło weryfikację zgodności nazwy odbiorcy z numerem rachunku: od 9 października 2025 r. w państwach strefy euro, a od 9 lipca 2027 r. w państwach spoza strefy euro dla płatności w walucie krajowej, w tym dla przelewów w złotych.

Źródła: ISO 13616, ISO/IEC 7064, zarządzenie nr 15/2010 Prezesa NBP, rozporządzenie (UE) nr 260/2012, rozporządzenie (UE) 2024/886.