LTV (wskaźnik kredytu do wartości)

Wskaźnik LtV oblicza się jako iloraz kwoty kredytu i wartości nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie, pomnożony przez 100%. Wartość nieruchomości ustala bank na podstawie wyceny sporządzonej zgodnie z własnymi procedurami, a nie wyłącznie na podstawie ceny transakcyjnej. Rekomendacja 15 Rekomendacji S Komisji Nadzoru Finansowego nakłada na zarząd banku obowiązek ustalania poziomów wskaźnika LtV w całym okresie spłaty ekspozycji, a nie tylko w momencie udzielenia kredytu.

Rekomendacja 15.7 wyznacza maksymalny poziom LtV w momencie udzielenia kredytu zabezpieczonego na nieruchomości mieszkalnej: 80% albo 90%, jeżeli część ekspozycji przekraczająca 80% LtV jest odpowiednio ubezpieczona lub zabezpieczona w inny sposób. Jako dopuszczalne formy dodatkowego zabezpieczenia rekomendacja wskazuje między innymi blokadę środków na rachunku bankowym oraz zastaw na polskich papierach wartościowych. Docelowe poziomy zostały wprowadzone stopniowo: do 31 grudnia 2014 r. obowiązywał limit 95%, w 2015 r. 90%, a w 2016 r. 85% albo 90% przy dodatkowym zabezpieczeniu nadwyżki.

Przykłady dla nieruchomości o wartości 500 000 zł.

W drugim wariancie warunkiem udzielenia kredytu jest objęcie kwoty 50 000 zł dodatkowym zabezpieczeniem, na rynku realizowanym najczęściej przez ubezpieczenie części ekspozycji przekraczającej 80% LtV, nazywane ubezpieczeniem niskiego wkładu własnego. Zabezpieczenie to obowiązuje do czasu, w którym spłata kapitału obniży wskaźnik do 80%.

Wskaźnik zmienia się w obu kierunkach. Obniża go spłata części kapitałowej rat oraz wzrost wartości nieruchomości, podnosi natomiast spadek wartości nieruchomości przy niezmienionym saldzie zadłużenia. Poziom LtV wpływa na warunki cenowe: banki różnicują marżę kredytu według przedziałów wskaźnika, a wyższy LtV oznacza wyższe ryzyko dla banku i wyższy koszt zabezpieczenia.

Źródła: Rekomendacja S Komisji Nadzoru Finansowego dotycząca dobrych praktyk w zakresie zarządzania ekspozycjami kredytowymi zabezpieczonymi hipotecznie.