REIT

REIT zbiera kapitał od inwestorów, kupuje nieruchomości komercyjne (biura, magazyny, centra handlowe, mieszkania na wynajem, centra danych) i utrzymuje się z czynszów. W zamian za obowiązek wypłaty ustalonej prawem części dochodu, w Stanach Zjednoczonych jest to 90 procent, taka spółka korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego na swoim poziomie. Podatek płaci dopiero inwestor od otrzymanej dywidendy, więc nie występuje podwójne opodatkowanie typowe dla zwykłych spółek.

Z punktu widzenia portfela REIT zachowuje się jak akcja, nie jak mieszkanie: kurs zmienia się codziennie, a udziały sprzedaje się w minutę. Wyceny reagują na stopy procentowe, bo wyższe stopy podnoszą koszt długu i obniżają atrakcyjność stałych czynszów wobec obligacji. Kryzys na rynku biurowym po 2020 roku pokazał też, że stabilny wynajem nie jest gwarantowany, a zadłużenie tych spółek bywa wysokie.

Polska nie ma własnego reżimu REIT, choć projekty ustawy wracały kilka razy: krajowym odpowiednikiem pozostają spółki nieruchomościowe i fundusze, opodatkowane na zwykłych zasadach. Inwestor z Polski dociera do REIT-ów przez rachunek maklerski z dostępem do rynków zagranicznych albo przez ETF-y na indeksy nieruchomości, co od razu rozkłada ryzyko na kilkadziesiąt spółek. Dywidendy z zagranicy rozlicza się samodzielnie w rocznym PIT, z uwzględnieniem podatku pobranego u źródła i umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Stan przepisów przed inwestycją najlepiej sprawdzić u brokera.