Metale szlachetne

Formy inwestycji różnią się kosztem i wygodą. Fizyczny metal kupuje się jako monety bulionowe i sztabki, płacąc ponad cenę kruszcu marżę dealera i licząc się ze spreadem przy odsprzedaży, tym większym, im mniejsza sztuka. Alternatywą są instrumenty notowane na giełdzie, czyli ETC zabezpieczone metalem w skarbcu, oraz akcje i ETF-y spółek wydobywczych, które reagują na cenę kruszcu z dźwignią w obie strony. Kontrakty terminowe to już zupełnie inna klasa ryzyka.

Rola takiego aktywa w portfelu jest ograniczona i inna niż rola akcji czy obligacji. Złoto nie wypłaca nic w trakcie trzymania, więc jego wycena opiera się wyłącznie na tym, ile ktoś inny zapłaci w przyszłości. Bywa zabezpieczeniem w okresach wysokiej inflacji i napięć geopolitycznych, ale zdarzały się też długie lata spadków w realnym ujęciu. Do rachunku dochodzą koszty przechowywania: sejf, skrytka bankowa albo opłata za zarządzanie w ETC.

Podatkowo złoto inwestycyjne spełniające warunki ustawowe (próba, forma, sposób obrotu) jest w Polsce zwolnione z VAT, natomiast srebro, platyna i pallad w formie fizycznej podlegają stawce podstawowej, co od razu podnosi próg wejścia. Sprzedaż fizycznego metalu przez osobę prywatną po upływie pół roku od końca miesiąca nabycia nie jest objęta PIT, bo traktuje się ją jak sprzedaż rzeczy ruchomej. Zysk z ETC i akcji spółek wydobywczych rozlicza się natomiast jako dochód kapitałowy. Przed zakupem status podatkowy konkretnego produktu trzeba potwierdzić u sprzedawcy.